Kaybetmek

Bir şeyi kaybetmek bazen boğazınızda bir yumru varmış hissi uyandırabilir, bu kısa süreli bir his değil, maalesef ki iyileşene kadar vermeniz gereken bir sınavdır. Küçük bir çocuksundur ve elinden oyuncağın alınmış gibi hissedersin. Bu durumda çaresiz geri istemekten başka yapabileceğin bir şey yoktur.

Ruhen bir insanı kaybetmek ölüme benzer, o kişi artık hayatında yoktur ve bununla nasıl başa çıkacağının bir fragmanını da izlemediğin için boşluğa düşersin.

O insana dair anıları, duyguları unutmak istemezsin en başta, sonrasında hayat zaten sana nasıl öğrenileceğini bir güzel gösterir.

Siz birini kaybettiniz mi? Gerçekten sevdiğin ve onun da sevdiğini bildiğin birini kaybetmek ağır bir yara bırakır kalpte. Bahsettiğim eften püften sebeplerden ayrılmak, terkedilmek değil. Gerçekten kavuşamamak.

Ortada böyle bir sebep yoksa zaten ya bir taraf sevmiyordur ya da sevdiğini zannediyordur. Çabasız sevmek olmaz, kendimizi kandırmayalım.

Bu noktada üzülecek hiçbir şey yok, kabullenmeyi ve yoluna devam etmeyi düşe kalka öğrenmelisin, değmeyen ve ileride hatırlamayacağın veya birer anı olarak hatırlayacağın şeyler için şu anını rezil etmeye kıyabiliyor musun?

Vazgeçmelisin, eğer bunu yapabiliyorsan işte o zaman bu kaybetmek değil, kelimenin tam anlamıyla kazanmak olur.